Ξύλο

To Ξύλο ή Ξύλωμα όπως είναι γνωστό στη βοτανική ορολογία, είναι ο φυτικός ιστός, η συμπαγής, σκληρή και ινώδης κυτταρική ουσία που αποτελεί κατά κύριο λόγο τον κορμό, τα κλαδιά και τις ρίζες των δένδρων, των θάμνων και γενικότερα, των λεγόμενων ξυλωδών φυτών.

Το ξύλωμα αποτελεί εκείνο το σύστημα με το οποίο μεταφέρεται και κυκλοφορεί ο ακατέργαστος χυμός, δηλαδή το νερό και οι ανόργανες ουσίες που απορροφούν οι ρίζες από το έδαφος, ενώ ταυτόχρονα, αποτελεί τον κύριο στηρικτικό ιστό των βλαστών και των ριζών.

Τα πλεονεκτήματα της θέρμανσης με ξύλα είναι γνωστά και αδιαμφισβήτητα. Η θαλπωρή που προσφέρει η θέα της φωτιάς στο τζάκι τις κρύες νύχτες σε συνδυασμό με το μειωμένο κόστος, συγκριτικά με άλλες καύσιμες ύλες, είναι πολύ ελκυστική.

Σε περιοχές με πολύ ψυχρούς χειμώνες η μέγιστη ωφέλεια από τα καυσόξυλα προκύπτει εάν αυτά χρησιμοποιούνται ως δευτερεύουσα πηγή θερμότητας, δηλαδή σε συνδυασμό με την ύπαρξη ενός άλλου είδους πηγής θερμότητας από τα γνωστά. Αντίθετα, οι ήπιοι χειμώνες ευνοούν τη χρήση του καυσόξυλου ως μοναδικής ή δευτερεύουσας καύσιμης ύλης.

Η οικονομική πλευρά της θέρμανσης που πηγάζει από καυσόξυλα ενδιαφέρει πολύ τον υποψήφιο χρήστη, ο οποίος συχνά βρίσκεται σε μία από τις ακόλουθες θέσεις:

  • Επιλέγει τρόπο θέρμανσης ενός νέου σπιτιού
  • Επιλέγει μια θερμαντική μονάδα για να αντικαταστήσει μια παλαιά σόμπα
  • Επιλέγει μια δευτερεύουσα, συμπληρωματική πηγή θερμότητας, η οποία είναι φθηνότερη ή περισσότερο εύχρηστη από την κύρια πηγή

Στη βάση του προβλήματος επιλογής βρίσκεται η σύγκριση του κόστους που κάθε πηγή θερμότητας συνεπάγεται, ανάλογα με το κόστος της ίδιας της συσκευής και της συντήρησής της, κόστος αγοράς του καυσίμου κ.ά. Επίσης, παράγοντες που λαμβάνονται υπ’ όψιν είναι η άνεση με την οποία εξασφαλίζεται η θέρμανση, η ανάγκη να συντηρεί κανείς χειρωνακτικά τη φωτιά της σόμπας ή του τζακιού, οι απαιτήσεις για χώρο αποθήκευσης του ξύλου κ.ά.